ساختار معیوب مدیریتی عامل نبود زیرساخت
محمدمهدی فروردین_ رئیس فراکسیون ورزش مجلس در یادداشتی نوشت: نبود مکانیسمی شفاف، قانونمند و مبتنی بر شایستگی برای جذب مدیران دو باشگاه سرخابی، مهمترین عاملی است که اجازه نداده این دو باشگاه صاحب ورزشگاه اختصاصی شوند.
گروه ورزشی: در واقع، چه در دورهای که این باشگاهها بهصورت دولتی اداره میشدند و چه اکنون که ساختاری خصولتی دارند، تصمیمگیریها در هر دو باشگاه اغلب احساسی، رفاقتی یا متأثر از توصیههایی خارج از چارچوب فوتبال بوده است.
از سوی دیگر، هیچگاه از مدیران عامل باشگاهها برنامهای مشخص مطالبه نشده تا بر اساس آن بتوان عملکرد باشگاه و مدیران را ارزیابی و قضاوت کرد یا به آنها نمره داد. اگر قرار باشد تحول مثبتی در دو باشگاه بزرگ فوتبال ایران رخ دهد، گام نخست انتخاب مدیران عامل از میان افراد شایسته است؛ بدون نگاه غیرفوتبالی و بدون در نظر گرفتن منافع شخصی.
البته این مدیران جدید نیز باید بر اساس برنامهای مدون و قابل ارزیابی انتخاب شوند. زمانی که مکانیسمهای درست رعایت نشود، طول عمر مدیریت افزایش نخواهد یافت و در نتیجه، مدیریتها بیثبات، فصلی و کوتاهمدت خواهند بود. به همین دلیل، دو باشگاه استقلال و پرسپولیس سالیان متمادی در عرصه بینالمللی و همچنین در حوزه مسائل سرمایهای داخلی دچار خسارت شدهاند.
در این باشگاهها اساساً مفهومی به نام ردههای پایه جایگاه واقعی ندارد و آکادمیها رها شدهاند؛ مگر در مواردی که پیشکسوتی از سر دلسوزی و بهصورت مقطعی مسئولیت کار را برعهده بگیرد و با بازیکنان پایه فعالیت کند که حتی در این شرایط نیز از حمایت لازم برخوردار نمیشود.
اگر تکستارهای هم در این تیمها ظهور کند، معمولاً در تیم بزرگسالان مورد توجه قرار نمیگیرد تا زمانی که به تیمی بینامونشان منتقل شود و با درخشش در آن تیم به چشم بیاید؛ سپس با صرف هزینههای گزاف دوباره به این باشگاهها بازگردانده میشود.
این مسأله نیز بهخوبی نشاندهنده سوءمدیریت و نبود تعهد کافی به منافع دو باشگاه است. البته ساختار در باشگاه پرسپولیس تا حدی اصلاح شده و ساختار مدیریتی آن نسبت به گذشته بهتر و قابل دفاعتر است، به شرط آنکه پس از پایان برنامه کوتاهمدت، تمرکز بر برنامههای میانمدت و سپس بلندمدت قرار گیرد؛ اتفاقی که میتواند به جامعه فوتبال و هواداران امیدواری برای بهبود شرایط بدهد.
در شرایط فعلی، سرخابیها باید با پشتوانه هواداران میلیونی خود، دستکم دو یا سه زمین تمرینی و یک ورزشگاه اختصاصی برای برگزاری مسابقات در اختیار داشته باشند، اما ساختار معیوب مدیریتی این امتیاز را از دو تیم پرافتخار و باسابقه سلب کرده است.
باشگاههای استقلال و پرسپولیس امروز با مشکل اعتبار مواجه نیستند و حتی هر مکانی را که برای ساخت مجموعه ورزشی انتخاب کنند، هم حاکمیت از آن استقبال میکند و هم مردم برای تحقق آن کمک خواهند کرد. بزرگترین اقدام پس از واگذاری این باشگاهها به بخش خصوصی، با تصویب «قانون نظام باشگاهداری» توسط فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی انجام شده و حتی آیتم ساخت ورزشگاه نیز در این قانون پیشبینی شده است.
در واقع، فراکسیون ورزش مجلس، وزارت ورزش و جوانان و سازمان خصوصیسازی، زمینههای لازم را برای فعالیت و پیشرفت این باشگاهها فراهم کردهاند و اکنون نوبت مدیریت باشگاههاست که دست به کار شوند و هرچه سریعتر این اتفاق بزرگ و ماندگار را رقم بزنند.
انتهای پیام/